Kometa
Komety – ciała niebieskie z ognistym warkoczem.
Już w starożytności wielcy filozofowie, astronomowie i ogólnie pojęci naukowcy, przepowiadali różne wróżby wraz z zobaczeniem na nocnym niebie komety. Najczęstszą przepowiednią w tamtych czasach, było oczywiście wyznaczenie daty końca świata, który miał mieć co najmniej katastroficzny charakter. Tak naprawdę komety są całkiem niegroźnym zjawiskiem w kosmosie. Są one chmurami zamrożonych gazów, lodu, pyłu i skał. Wśród nich można spotkać największe okazy o średnicy nawet do kilku kilometrów. Za to ich warkocze potrafią osiągać długość kilku milionów kilometrów. Jest to niewyobrażalna wielkość, niespotykana na Ziemi. Ich bieg nazywa się orbitą. Znajdują się one wokół Systemu Słonecznego. Nieraz orbita ta zbliża się do Słońca, czasem jednak oddala się i biegnie aż za orbitę Plutona, najdalej wysuniętej planety w całym Układzie Słonecznym. Chyba najsłynniejsza kometą, była kometa Halleya, nazwana od nazwiska wielkiego astronoma Edmunda Halleya, który poświęcił się badaniami nad tymi zjawiskami.
Księżyc
Księżyc – ziemski naturalny satelita.
Gdy kiedyś na ziemi panowało wielobóstwo albo oddawanie czci naturze, ludzie nierzadko zwracali się do białego ciała niebieskiego o spełnienie najskrytszych marzeń. Wierzyli oni, ze posiada on magiczną i niewyobrażalną moc. Tak naprawdę Księżyc, który jest najbliższym sąsiadem Ziemi w kosmosie, pełni funkcję naturalnego satelity naszej planety. To co nam się udaje zaobserwować, bez użycia specjalistycznego sprzętu, czyli pełnia Księżyca, czy też nów, to nic innego jak fazy Księżyca. Cały proces polega na tym, że Księżyc okrąża Ziemię w ciągu dwudziestu siedmiu dni. Prócz tego obraca się też wokół własnej osi. Wbrew pozorom jakie ten satelita sprawia – on nie świeci. Światło, które widzimy jest tak naprawdę odbitym światłem słonecznym. W momencie gdy Księżyc znajduje się między Słońcem a Ziemią, nie jest on widoczny na niebie. Wszystko dlatego, ponieważ jest on wtedy odwrócony ciemną stroną. W połowie swojego cyklu Księżyc osiąga pełnię, czyli jest w całości widoczny na bezchmurnym nocnym niebie.
Kometa
Komety – ciała niebieskie z ognistym warkoczem.
Już w starożytności wielcy filozofowie, astronomowie i ogólnie pojęci naukowcy, przepowiadali różne wróżby wraz z zobaczeniem na nocnym niebie komety. Najczęstszą przepowiednią w tamtych czasach, było oczywiście wyznaczenie daty końca świata, który miał mieć co najmniej katastroficzny charakter. Tak naprawdę komety są całkiem niegroźnym zjawiskiem w kosmosie. Są one chmurami zamrożonych gazów, lodu, pyłu i skał. Wśród nich można spotkać największe okazy o średnicy nawet do kilku kilometrów. Za to ich warkocze potrafią osiągać długość kilku milionów kilometrów. Jest to niewyobrażalna wielkość, niespotykana na Ziemi. Ich bieg nazywa się orbitą. Znajdują się one wokół Systemu Słonecznego. Nieraz orbita ta zbliża się do Słońca, czasem jednak oddala się i biegnie aż za orbitę Plutona, najdalej wysuniętej planety w całym Układzie Słonecznym. Chyba najsłynniejsza kometą, była kometa Halleya, nazwana od nazwiska wielkiego astronoma Edmunda Halleya, który poświęcił się badaniami nad tymi zjawiskami.
Księżyc
Księżyc – ziemski naturalny satelita.
Gdy kiedyś na ziemi panowało wielobóstwo albo oddawanie czci naturze, ludzie nierzadko zwracali się do białego ciała niebieskiego o spełnienie najskrytszych marzeń. Wierzyli oni, ze posiada on magiczną i niewyobrażalną moc. Tak naprawdę Księżyc, który jest najbliższym sąsiadem Ziemi w kosmosie, pełni funkcję naturalnego satelity naszej planety. To co nam się udaje zaobserwować, bez użycia specjalistycznego sprzętu, czyli pełnia Księżyca, czy też nów, to nic innego jak fazy Księżyca. Cały proces polega na tym, że Księżyc okrąża Ziemię w ciągu dwudziestu siedmiu dni. Prócz tego obraca się też wokół własnej osi. Wbrew pozorom jakie ten satelita sprawia – on nie świeci. Światło, które widzimy jest tak naprawdę odbitym światłem słonecznym. W momencie gdy Księżyc znajduje się między Słońcem a Ziemią, nie jest on widoczny na niebie. Wszystko dlatego, ponieważ jest on wtedy odwrócony ciemną stroną. W połowie swojego cyklu Księżyc osiąga pełnię, czyli jest w całości widoczny na bezchmurnym nocnym niebie.
Posted on październik 27th 2009 in
Bez kategorii
